To mocny, symboliczny przekaz, który podkreśla, że czas w medycynie ma znaczenie, a obecna polityka finansowania ochrony zdrowia prowadzi do sytuacji, w której pacjent czeka coraz dłużej i to nie dlatego, że szpital nie chce pomóc, ale dlatego, że system nie daje mu takiej możliwości.
Celem protestu jest obrona pacjentów i wyrażenie sprzeciwu wobec obecnych zasad finansowania świadczeń, które prowadzą do narastającego kryzysu w szpitalach powiatowych i zagrażają bezpieczeństwu zdrowotnemu mieszkańców. W tym miejscu trzeba jasno powiedzieć, że trudna sytuacja szpitali powiatowych nie jest wynikiem decyzji samorządów, lecz konsekwencją decyzji systemowych podejmowanych na poziomie rządu.
To właśnie te decyzje, dotyczące finansowania, wycen świadczeń, limitów, zasad kontraktowania czy regulacji płacowych mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie szpitali i na to, jak długo pacjent czeka na diagnozę czy leczenie.
Bez rozwiązania
Związek Powiatów Polskich, którego członkiem jest Powiat Kolbuszowski od dłuższego czasu alarmuje, że pomimo licznych wystąpień i analiz kierowanych do administracji rządowej nie udaje się wypracować rozwiązań, które naprawdę poprawiłyby sytuację szpitali powiatowych i bezpieczeństwo zdrowotne mieszkańców.
Kryzys w ochronie zdrowia to problem systemu – nie samorządów
W przestrzeni publicznej wciąż pojawia się narracja, że szpitale powiatowe są „zadłużone”, „niewydolne” czy „źle zarządzane”. Tymczasem rzeczywistość jest odwrotna. Źródłem trudnej sytuacji są decyzje systemowe podejmowane na poziomie centralnym, w tym:
zaniżone wyceny świadczeń, brak adekwatnego finansowania nowych obowiązków, ograniczenia w rozliczaniu nadwykonań, regulacje płacowe bez pokrycia finansowego, zmiany zasad kontraktowania i rozliczeń, brak długofalowej strategii dla szpitali powiatowych.
To właśnie te decyzje, a nie działania dyrektorów szpitali czy samorządów determinują kondycję ekonomiczną szpitali.
Nie zgadzamy się na przerzucanie odpowiedzialności
Dlatego samorządy powiatowe, w tym Powiat Kolbuszowski stanowczo sprzeciwiają się sytuacji, w której odpowiedzialność za niewydolność systemu ochrony zdrowia przerzucana jest na samorządy.
Samorządy nie mają wpływu na:
- sposób finansowania świadczeń,
- wyceny procedur,
- zasady kontraktowania,
- regulacje płacowe,
- zakres obowiązków nakładanych na szpitale.
Mają natomiast obowiązek, wynikający z troski o mieszkańców, ratować lokalne placówki, często kosztem innych zadań publicznych. W praktyce stają się „buforem systemowym”, który przejmuje skutki decyzji, na które nie ma wpływu. Taki model jest niesprawiedliwy, nieefektywny i długofalowo nie do utrzymania. Stąd nadchodzący protest, który ma na celu zwrócenie uwagi na ważne problemy w obecnej ochronie zdrowia.
Najważniejsze postulaty protestu szpitali powiatowych
- Uczciwe rozliczenie świadczeń wykonanych w 2025 roku
Szpitale powiatowe domagają się natychmiastowego rozliczenia świadczeń, które zostały już wykonane, a za które nie otrzymały środków. Brak rozliczeń generuje wielomilionowe straty i destabilizuje funkcjonowanie placówek. - Przywrócenie finansowania nadwykonań
Nadwykonania to świadczenia wykonane ponad limit, często ratujące zdrowie i życie. Ograniczenie ich finansowania oznacza powrót długich kolejek i opóźnienia diagnostyczne. Szpitale żądają powrotu do uczciwego rozliczania każdej wykonanej procedury. - Realna, kosztowa wycena świadczeń i badań diagnostycznych
Obecne stawki nie pokrywają rzeczywistych kosztów badań tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, gastroskopii, kolonoskopii czy świadczeń ambulatoryjnej opieki specjalistycznej i rehabilitacji. Szpitale domagają się wycen opartych na realnych kosztach, a nie na założeniach sprzed lat. - Utrzymanie współczynników korygujących 1,07 i 1,06
To kluczowe wsparcie finansowe dla szpitali I i II stopnia PSZ. PSZ to system Podstawowego Zabezpieczenia Szpitalnego, w którym szpitale są przypisane do określonych poziomów zabezpieczenia zdrowotnego. Szpitale I i II stopnia PSZ to placówki powiatowe i regionalne, które zapewniają mieszkańcom podstawowy i średni poziom opieki szpitalnej m.in. internę, chirurgię, ginekologię, pediatrię, ortopedię czy diagnostykę. Współczynniki korygujące 1,07 i 1,06 to dodatkowe środki finansowe przyznawane właśnie tym szpitalom, aby mogły realizować swoje zadania. Ich likwidacja lub obniżenie oznaczałaby natychmiastowe pogłębienie strat i jeszcze większe obciążenie finansowe dla szpitali powiatowych. - Przedstawienie jasnej strategii dla szpitali powiatowych
Szpitale oczekują odpowiedzi na podstawowe pytania:
- – jakie świadczenia mają być utrzymywane na poziomie lokalnym,
- – jakie zadania mają pełnić szpitale powiatowe,
- – jak państwo zamierza finansować ustawowe wzrosty wynagrodzeń i rosnące koszty energii oraz materiałów medycznych.
6. Rozpoczęcie poważnego dialogu o przyszłości systemu ochrony zdrowia
Protest nie jest przeciwko pacjentom – jest w ich imieniu. Szpitale domagają się rozmów, które doprowadzą do stabilnego, przewidywalnego i uczciwego systemu finansowania.
Uwaga! Charakter protestu w żaden sposób nie narusza normalnej działalności Szpitala.
