Tych osób już z nami nie ma. Kogo pożegnaliśmy w powiecie kolbuszowskim? [GALERIA]

Najstarsza mieszkanka gminy Niwiska. Urodziła się 14 maja 1922 roku w Przyłęku. Dorastała w wielodzietnej rodzinie, mając dwie siostry i trzech braci. Jej ojciec był nauczycielem, a później pracował jako dróżnik kolejowy. Pracowała na roli i wychowała czworo dzieci - dwóch synów oraz dwie córki. Zmarła 3 czerwca 2026 roku, zaledwie kilka tygodni po swoich 104. urodzinach.

Urodził się 16 września 1947 roku w Pstrągowej na Podkarpaciu, a zmarł 13 lipca 2026 roku w wieku 78 lat. Przez 36 lat (w latach 1981–2017) pełnił funkcję proboszcza parafii św. Michała Archanioła w Spiach.

Wieloletni, niezwykle oddany członek Ochotniczej Straży Pożarnej w Mazurach, zmarł 12 czerwca 2026 roku, przeżywszy 50 lat. Koledzy wspominali go jako człowieka o wielkim sercu, na którego pomoc można było liczyć w każdej chwili.

Były strażak Komendy Powiatowej PSP w Kolbuszowej oraz długoletni piłkarz i działacz lokalnego klubu sportowego "Błękitni Siedlanka" zmarł w poniedziałek, 26 stycznia 2026 roku, wieku 49 lat. Jako strażak był zawsze gotowy do pomocy, odbierając zgłoszenia i dysponując jednostki PSP i OSP do zdarzeń.

To postać szczególnie ważna dla życia kulturalnego Raniżów i całej gminy. Odeszła 9 stycznia 2026 roku, przeżywszy 86 lat. Przez ponad cztery dekady była związana z raniżowską biblioteką, którą przez wiele lat kierowała. Swoją pracę traktowała nie tylko jako obowiązek, lecz przede wszystkim jako misję.

Wieloletni pracownik Urzędu Gminy Niwiska. Zmarł tragicznie w piątek, 12 grudnia 2025 roku, w wieku 39 lat. Odpowiadał za fundusze unijne, realizację projektów oraz współpracę z organizacjami pozarządowymi (NGO). Był mocno zaangażowany w działania na rzecz rozwoju gminy i realizację lokalnych inicjatyw. Pochodził z gminy Niwiska. Mieszkał w Kupnie (gmina Kolbuszowa).

Pielęgniarka, która przez wiele lat z oddaniem pracowała w Szpitalu Powiatowym w Kolbuszowej na oddziale chorób wewnętrznych. Jak wspominają jej współpracownicy, była osobą niezwykle ciepłą, serdeczną i zawsze gotową nieść pomoc. Miała 61 lat. Zmarła 1 listopada 2025 roku.

 Zasłużony strażak z Mazurów i obywatel, który 19 listopada 2025 roku, przeżywszy 100 lat, odszedł na wieczną służbę. Był nie tylko symbolem lokalnej historii, ale również osobą, której życie było pełne poświęcenia dla rodziny, pracy i społeczności. W 2022 roku, jako najstarszy druh w historii jednostki, uczestniczył w odsłonięciu kamienia upamiętniającego 100-lecie OSP. W latach 1986-1988 był naczelnikiem.

Był cenionym i wieloletnim lekarzem stomatologiem z Kolbuszowej (prowadził gabinet przy ul. Kolejowej od 1992 roku, pracował w zawodzie ponad 30 lat). Zmarł nagle 12 kwietnia 2026 roku w wieku 65 lat, podczas spaceru na ścieżce przyrodniczo-edukacyjnej Białkówka w Nowej Wsi.

 Zakonnica przez wiele lat była związana z Trzęsówką, gdzie pełniła posługę w ochronce dla dzieci i kierowała miejscowym domem zakonnym. Odeszła do Pana 5 lutego 2026 roku, w wieku 88 lat, w Domu Prowincjalnym w Tarnowie.

 Długoletnia nauczycielka i szanowana mieszkanka gminy Raniżów. Urodziła się 8 listopada 1932 roku w Staniszewskiem. Jej życie zawodowe było związane z oświatą. Po ukończeniu Instytutu Kształcenia Nauczycieli w Warszawie, rozpoczęła pracę pedagogiczną w 1960 roku w Porębach Wolskich, a później w Zielonce oraz Raniżowie, gdzie przez wiele lat uczyła geografii. W 1989 roku przeszła na zasłużoną emeryturę, po 29 latach pracy w szkolnictwie. Zmarła 18 stycznia 2026 roku w wieku 94 lat.

 Wieloletni sołtys wsi Wola Rusinowska, radny Gminy Majdan Królewski oraz członek Stowarzyszenia Rozwoju Wsi Wola Rusinowska „Nasza Wola”. Był osobą niezwykle życzliwą, oddaną swojej małej ojczyźnie, ale także otwartą na potrzeby innych. Zmarł w poniedziałek, 5 stycznia 2026 roku, w wieku 68 lat.

Dla wielu mieszkańców był nie tylko duszpasterzem, ale również osobą mocno wpisaną w historię lokalnej społeczności. Ks. Stanisław Samborski kierował parafią w Kosowach od 30 lipca 1983 roku do 22 sierpnia 2016 roku. Po przejściu na emeryturę nadal pozostał w Kosowach. Zmarł 26 października 2026 roku w wieku 80 lat. Miał za sobą 53 lata kapłaństwa.

Były radny gminy Majdan Królewski (lata 1990–1994) zmarł 9 lutego 2026 roku w wieku 81 lat. Był społecznikiem, osobą, która potrafiła działać dla dobra innych, bez rozgłosu. Szczególnie mocno angażował się w życie swojej miejscowości - Brzostowej Góry.

 Emerytowany proboszcz parafii pw. św. Michała Archanioła w Piotrkowicach. Był duchownym, który przez całe swoje życie pełnił posługę kapłańską w różnych parafiach diecezji tarnowskiej. Jako młody kapłan pracował jako wikariusz w kilku parafiach: Łęki Górne, Kamienica, Baranów Sandomierski, Zasów i Werynia. Odszedł do domu Ojca 3 lutego 2026 roku.

Jego historia w OSP Świerczów rozpoczęła się w 1975 roku. Przez niemal pół wieku był aktywnym członkiem jednostki, wnosząc duży wkład w jej funkcjonowanie. W latach 1998–2006 pełnił odpowiedzialną funkcję sekretarza, dbając o porządek i dokumentację jednostki. Odszedł 2 marca 2026 roku w wieku 76 lat.

Jako ostatni z żyjących założycieli OSP w Świerczowie, był łącznikiem między historią a teraźniejszością świerczowskiej straży. Swoim zaangażowaniem i oddaniem przez dekady dbał o rozwój lokalnego pożarnictwa. W latach 1996–2006 piastował funkcję wiceprezesa, ciesząc się ogromnym szacunkiem wśród młodszych pokoleń strażaków. Zmarł 2 marca 2026 roku w wieku 92 lat.

Zasłużona polonistka i wieloletnia dyrektorka Szkoły Podstawowej w Hadykówce, przez lata wychowywała kolejne pokolenia uczniów, przekazując im nie tylko wiedzę, ale także pasję do książek i świata. Zmarła początkiem marca 2026 roku w wieku 89 lat.

Przez wiele lat był dyrektorem Szkoły w Ostrowach Baranowskich. Związany z lokalną oświatą jako nauczyciel oraz wychowawca kolejnych pokoleń uczniów. Odszedł 23 września 2026 roku w wieku 91 lat.

Długoletnia dyrektor szkół podstawowych w Korczowiskach i Posuchach, która przez czterdzieści lat pracy w edukacji poświęciła się kształceniu dzieci z małych, wiejskich miejscowości. W latach 2010-2018 pełniła funkcję radnej Rady Gminy Rakszawa oraz przewodniczącej komisji rewizyjnej. Angażowała się także w Teatr Sioło, gdzie występowała w latach 2015-2022. Zmarła w piątek 5 grudnia 2025 roku.

W latach 1998-2002 zasiadała w Radzie Powiatu Kolbuszowskiego (pierwsza kadencja). Pełniła funkcję Przewodniczącej Komisji Edukacji, Sportu i Turystyki oraz była członkiem Komisji Zdrowia. Zmarła 23 czerwca 2026 roku w wieku 78 lat.

Były radny Rady Gminy Niwiska (dwie kadencje: 2014-2018 oraz 2018-2024) zmarł w sobotę, 28 marca 2026 roku, w wieku 70 lat. Poza działalnością samorządową angażował się także społecznie. Był członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Przyłęku oraz prezesem LKS Marmury Przyłęk.

Najstarsza mieszkanka gminy Kolbuszowa. Urodziła się 6 października 1921 roku w Lipnicy (gmina Dzikowiec). Jej życie naznaczone było ciężką pracą – przez wiele lat zajmowała się rolnictwem oraz prowadzeniem domu i wychowaniem dzieci. Po przejściu na emeryturę wyjechała do Nowego Jorku, gdzie spędziła około 30 lat. Tam aktywnie pomagała swoim dzieciom, opiekując się wnukami. Zmarła 16 marca 2026 roku w wieku 104 lat.

 Wieloletnia sołtys sołectwa Siedlanka w gminie Niwiska. Znana jako osoba pełna energii, poczucia humoru i oddania pracy na rzecz społeczności. Pełniła funkcję sołtysa Siedlanki przez blisko 17 lat - od 2007 roku aż do 2024 roku. Zmarła 29 listopada 2025 roku w wieku 64 lat.

Urodził się w grudniu 1959 roku. Przez wiele lat był związany z kolbuszowską oświatą. Przez 25 lat kierował Szkołą Podstawową nr 2 w Kolbuszowej. W latach 1994-1998 zasiadał w zarządzie miasta i gminy Kolbuszowa. W 2018 roku ponownie uzyskał mandat radnego (VIII kadencja). Zmarł w godzinach porannych 4 października 2026 roku w wieku 66 lat.

Urodzony w styczniu 1992 roku. Był silnie związany z drużyną z Cmolasu od najmłodszych lat. Jako wychowanek klubu, przez wiele sezonów reprezentował Tempo Cmolas na pozycji bramkarza. Kibice pamiętają go z występów na lokalnych boiskach klasy A i klasy okręgowej, gdzie zawsze zostawiał na murawie całe swoje serce. Nawet po zakończeniu regularnych występów w pierwszej drużynie, nie opuścił swojej sportowej rodziny. Pozostał blisko klubu jako oddany kibic. Zmarł w wieku 34 lat.

Oddany społecznik, wielki sympatyk oraz postać blisko związana z klubem Błękitni Komorów, która miała swój ogromny udział w jego reaktywacji.